Wednesday, 10 June 2020

തെരുവ് ― ഒക്റ്റാവിയോ പാസ്

ഒക്റ്റാവിയോ പാസ്
ഒക്റ്റാവിയോ പാസ്

നീണ്ടു,നിശബ്ദമായിക്കിടക്കും തെരുവ്.
ഇരുട്ടിൽ തപ്പിത്തടഞ്ഞുനടക്കുന്നു ഞാൻ,
കല്ലുകൾക്കും കരിയിലകൾക്കും മുകളിലൂടെ
വീണും എഴുന്നേറ്റുമുള്ള അന്ധമാം നടത്തം.

എനിക്കുപുറകെ മറ്റാരോ നടക്കുന്നുണ്ട്:
ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആയാൾ നിൽക്കുന്നു
ഞാനോടുമ്പോൾ അയാളുമോടുന്നു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ: ആരുമില്ല.

എല്ലാം ഇരുണ്ടു കിടക്കുന്നു, പുറത്തേക്കോ
വഴിയുമില്ല. ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും
ചെന്നെത്തിതിരിയുന്ന ഞാൻ
തിരിച്ച് തെരുവിൽതന്നെ വന്നെത്തുന്നു,

അവിടെ എന്നെയാരും കാക്കുന്നില്ല, പിന്തുടരുന്നില്ല.
തപ്പിത്തടഞ്ഞു വീണും എഴുന്നേറ്റും നടക്കുന്ന
ഒരാളെ ഞാനവിടെ പിന്തുടരുന്നു,
എന്നെകാണവെ അയാൾ പറയുന്നു: ആരുമില്ല.

The Street by Octavio Paz

വെയിലും നിഴലും
മറ്റു കവിതകളും

സുജീഷിന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം. വെയിൽ, നിഴലുകൾ, യാതൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ, ശേഷം, മഴക്കാലരാത്രി തുടങ്ങി ശ്രദ്ധേയമായ 46 കവിതകൾ.

"കവി­ത­കൊ­ണ്ട് മാ­ത്രം സാ­ധ്യ­മാ­വു­ന്ന ആവി­ഷ്ക്കാ­ര­ങ്ങ­ളു­ണ്ട് എന്ന തീർ­ച്ച സു­ജീ­ഷി­ന്റെ കവി­ത­ക­ളു­ടെ ബോ­ധ­ത്തി­ന്റെ ഊർ­ജ്ജ­മാ­ണ്. കവി­ത­കൊ­ണ്ട് മാ­ത്രം തു­റ­ക്കാ­വു­ന്ന പൂ­ട്ടു­ക­ളെ അത് സധൈ­ര്യം സഗൗ­ര­വം സമീ­പി­ക്കു­ന്നു. നമ്മൾ കണ്ടു­പ­രി­ച­യി­ച്ചി­ട്ടി­ല്ലാ­ത്ത മേ­ഖ­ല­ക­ളി­ലേ­ക്ക് പട­രാ­നു­ള്ള കെൽ­പ്പും കല്പ­നാ­വൈ­ഭ­വ­വും ഈ കവി­ത­ക­ളിൽ സന്നി­ഹി­ത­മാ­ണ്. പു­തിയ മല­യാ­ള­ക­വി­ത­യിൽ പ്ര­ധാ­ന­പ്പെ­ട്ട ഒരു പു­സ്ത­ക­മാ­യി­രി­ക്കും ഇതെ­ന്ന് എനി­ക്കു­റ­പ്പു­ണ്ട്. "
— ടി. പി. വിനോദ്