Thursday, 5 November 2020

മഞ്ഞുതിരും സന്ധ്യയിൽ, കാടരികിൽ — റോബർട്ട് ഫ്രോസ്റ്റ്

റോബർട്ട് ഫ്രോസ്റ്റ്
റോബർട്ട് ഫ്രോസ്റ്റ്

ഈ കാട,താരുടേതെന്നെനിക്കറിയാം.
ഗ്രാമത്തിൽ അയാൾക്ക് വീടെന്നിരിക്കെ
മഞ്ഞാൽ മൂടിയ മരങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കും
എന്നെ അയാൾ കാണാൻ പോകുന്നില്ല.

ഈയാണ്ടിലെയേറ്റവും ഇരുണ്ട സന്ധ്യയ്ക്ക്
കാടിനും ഉറഞ്ഞ തടാകത്തിനുമിടയ്ക്ക്,
കളപ്പുരയൊന്നും ഇല്ലാത്തിടത്തു നിന്നതിൽ
എന്റെ കുഞ്ഞൻകുതിര ആശ്ചര്യംപൂണ്ടിരിക്കും.

പിശകെന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ,യെന്നവൻ
കുടമണി കിലുക്കത്താൽ ചോദിച്ചിടുമ്പോൾ
വീശും കാറ്റും പൊഴിയും മഞ്ഞുമേ
മറ്റൊരു ഒച്ചയായി കേൾക്കാനുള്ളൂ.

ഇരുണ്ടഗാധം— മനോഹരം ഈ കാടെ.-
ങ്കിലും പാലിക്കാനുണ്ടേറെ വാക്കെനിക്ക്,
നാഴിക താണ്ടാനുണ്ടേറെ ഉറങ്ങും മുൻപ്,
നാഴിക താണ്ടാനുണ്ടേറെ ഉറങ്ങും മുൻപ്.

“Stopping by Woods on a Snowy Evening” by Robert Frost

റോബർട്ട് ഫ്രോസ്റ്റ് (1874-1963): അമേരിക്കൻ കവി. കവിതയ്ക്കുള്ള പുലിറ്റ്സർ പ്രൈസ് നാല് തവണ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വെയിലും നിഴലും
മറ്റു കവിതകളും

സുജീഷിന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം. വെയിൽ, നിഴലുകൾ, യാതൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ, ശേഷം, മഴക്കാലരാത്രി തുടങ്ങി ശ്രദ്ധേയമായ 46 കവിതകൾ.

"കവി­ത­കൊ­ണ്ട് മാ­ത്രം സാ­ധ്യ­മാ­വു­ന്ന ആവി­ഷ്ക്കാ­ര­ങ്ങ­ളു­ണ്ട് എന്ന തീർ­ച്ച സു­ജീ­ഷി­ന്റെ കവി­ത­ക­ളു­ടെ ബോ­ധ­ത്തി­ന്റെ ഊർ­ജ്ജ­മാ­ണ്. കവി­ത­കൊ­ണ്ട് മാ­ത്രം തു­റ­ക്കാ­വു­ന്ന പൂ­ട്ടു­ക­ളെ അത് സധൈ­ര്യം സഗൗ­ര­വം സമീ­പി­ക്കു­ന്നു. നമ്മൾ കണ്ടു­പ­രി­ച­യി­ച്ചി­ട്ടി­ല്ലാ­ത്ത മേ­ഖ­ല­ക­ളി­ലേ­ക്ക് പട­രാ­നു­ള്ള കെൽ­പ്പും കല്പ­നാ­വൈ­ഭ­വ­വും ഈ കവി­ത­ക­ളിൽ സന്നി­ഹി­ത­മാ­ണ്. പു­തിയ മല­യാ­ള­ക­വി­ത­യിൽ പ്ര­ധാ­ന­പ്പെ­ട്ട ഒരു പു­സ്ത­ക­മാ­യി­രി­ക്കും ഇതെ­ന്ന് എനി­ക്കു­റ­പ്പു­ണ്ട്. "
— ടി. പി. വിനോദ്